რატომაა რომ ზოგი მოხუცი ბრძენი ხდება და ზოგი _ ჩერჩეტი ბავშვი? სადაა გამყოფი ხაზი, სადაც წყდება, ვინ საით წავა?
ალბათ შიშში.
ბავშვობაში დაბრუნება ალბათ სიკვდილის შიშია. დედის/მამის/დამცველის ძიება. მეთოდი - უსუსურობის დემონსტრირება. "თუ დიდხანს იტირებ, დედა მოვა და მოგეფერება". ნუ, თუ დედა არა, ვინმე მაინც.
შიშისგან გაქცევის კიდევ ერთი გზა ისაა, მამაჩემმა რომ აირჩია _ გამოშტერება. "არ გავიგო რომ ვკვდები".
კიდე არსებობს ბიძაჩემის ვარიანტი _ მოკვდე, სანამ ახალგაზრდა ხარ.