ამბიციები

რა ჰქონდა საბჭოთა მეცნიერს ისეთი, რაც არ ჰქონდა დასავლელს. რატომ ვუყურებდით იმათ ზემოდან და რის გაქრობას მივტირით?

იდეალიზმი. საბჭოთა მეცნიერს/გამომგონებელს თავისი ნაშრომით გამდიდრების შანსი არ ჰქონდა. ერთადერთი რაც შეიძლებოდა მოეპოვებინა - მისი სახელის ხსოვნა ან მისი იდეის/გამოგონების (детище) არსებობა შენს მერე. უკვდავების ნაპერწკალი, სახელის და დანატოვარის სახით.

ამასთან შედარებით მუშაობა ფულისთვის და რაღაც მატერიალური ფასეულობებისთვის - მელოჩნიკობაა. იქ პრეტენზია გაქვს, რომ კაცობრიობას უტოვებ რაღაცას, რომ კაცობრიობას ეხსომები. აქ - შენს ოჯახს.

ეს იგივეა მწერალს/შემოქმედს სახელის ნაცვლად ფული რომ შესთავაზო. დათანხმდება ვინმე უკვდავების ნაპერწკალი ფულზე გაცვალოს?