Machine learning არ არის სწალა. ეს არის კვლევა, ძიება, trial and error, მაგრამ არა სწავლა. სწავლა ნიშნავს უკვე არსებული ინფორმაციის/ცოდნის ათვისებას. machine learning-ში ცოდნა არ არსებობს. არავინ არაა აზრზე როგორ უნდა იცნოს კომპიუტერმა ადამიანის სახე მილიონ სხვადასხვა რაკურსში. ან როგორ გააგნოს გზა უცნობ ლანდშაფტში. Machine learning არის მეტა-ალგორითმი. ანუ ალგორითმი უცნობი ალგორითმის დასადგენად.
მეორე მხრივ, ჩვენ ვამბობთ, რომ "ვსწავლობთ" სიარულს. თუმცა არავინ იცის, როგორ უნდა ვიაროთ. ეს ცოდნა არ არსებობს. ეს არის უნარი, რომელიც ჩვენ თვითონ უნდა აღმოვაჩინოთ/შევიძინოთ. ანუ სინამდვილეში ჩვენ აღმოვაჩენთ, განვივითარებთ სიარულის უნარს.
მანქანის სწავლებაც ფაქტიურად უნარის აღმოჩენა/შეძენაა. უნარის თვითგანვითარების ალგორითმი.
პრინციპში ბავშვებისთვის სკოლაც ალბათ დიდწილად უნარების შეძენის (საკუთარი უნარების პოვნის/აღმოჩენის) ინსტრუმენტია. ნუ, რაღაც დაგროვილ ცოდნასაც ვაწვდით. მაგრამ ძირითადი მისი თვითგანვითარებაა.
ამბობენ, რომ ამ თვითგანვითარებულ უნარის კოპორება/გადაწერა სწრაფად შეიძლება ერთი კომპიუტერიდან მეორეში. ეს ნიშნავს, რომ ბავშვებისგან განსხვავებით კომპიუტერების ყოველ ახალ გენერაციას ხელახალი "სწავლა" (უნარების გამომუშავება) არ სჭირდება.
აი, აქ გვაჯობებენ მანქანები.ჩვვენ ყოველ ბავშვზე 20 წელს ვკარგავთ სრულფასოვანი ადამიანის ჩამოსაყალიბებლად. მანქანებში ეს მოხდება მომენტალურად. ყოველი ახალი მანქანა იქნება წინას კლონი.
ჩვვენი უპირატესობა იქნება მეტი მოქნილობა და ადაპტაციის უნარი. ბავშვი ტავისუფალია აღმოაჩინოს ახალი ალგორითმი. მანქანები მიბმულები იქნებიან იმ ძვველ ალგორითმზე, რომელიც პირველმა მანქანამ აღმოაჩინა (და ამაზე წლები დახარჯა). თუმცა შეიძლება მანქანები მიხვვდნენ, რომ უკეთესი ადაპტაციის უნარისთვის მათაც სჭირდებათ tabula rasa " ბავშვბი და რეგულარულად დასვამენ ახალ, სტერილურ კომპიუტერებს იგივე უნარის შესაძენად, იმ იმედით, რომ რომელიმემ შეიძლება ახალი ალგორითმი აღმოაჩინოს.
მეორე მხრივ, ჩვენ ვამბობთ, რომ "ვსწავლობთ" სიარულს. თუმცა არავინ იცის, როგორ უნდა ვიაროთ. ეს ცოდნა არ არსებობს. ეს არის უნარი, რომელიც ჩვენ თვითონ უნდა აღმოვაჩინოთ/შევიძინოთ. ანუ სინამდვილეში ჩვენ აღმოვაჩენთ, განვივითარებთ სიარულის უნარს.
მანქანის სწავლებაც ფაქტიურად უნარის აღმოჩენა/შეძენაა. უნარის თვითგანვითარების ალგორითმი.
პრინციპში ბავშვებისთვის სკოლაც ალბათ დიდწილად უნარების შეძენის (საკუთარი უნარების პოვნის/აღმოჩენის) ინსტრუმენტია. ნუ, რაღაც დაგროვილ ცოდნასაც ვაწვდით. მაგრამ ძირითადი მისი თვითგანვითარებაა.
ამბობენ, რომ ამ თვითგანვითარებულ უნარის კოპორება/გადაწერა სწრაფად შეიძლება ერთი კომპიუტერიდან მეორეში. ეს ნიშნავს, რომ ბავშვებისგან განსხვავებით კომპიუტერების ყოველ ახალ გენერაციას ხელახალი "სწავლა" (უნარების გამომუშავება) არ სჭირდება.
აი, აქ გვაჯობებენ მანქანები.ჩვვენ ყოველ ბავშვზე 20 წელს ვკარგავთ სრულფასოვანი ადამიანის ჩამოსაყალიბებლად. მანქანებში ეს მოხდება მომენტალურად. ყოველი ახალი მანქანა იქნება წინას კლონი.
ჩვვენი უპირატესობა იქნება მეტი მოქნილობა და ადაპტაციის უნარი. ბავშვი ტავისუფალია აღმოაჩინოს ახალი ალგორითმი. მანქანები მიბმულები იქნებიან იმ ძვველ ალგორითმზე, რომელიც პირველმა მანქანამ აღმოაჩინა (და ამაზე წლები დახარჯა). თუმცა შეიძლება მანქანები მიხვვდნენ, რომ უკეთესი ადაპტაციის უნარისთვის მათაც სჭირდებათ tabula rasa " ბავშვბი და რეგულარულად დასვამენ ახალ, სტერილურ კომპიუტერებს იგივე უნარის შესაძენად, იმ იმედით, რომ რომელიმემ შეიძლება ახალი ალგორითმი აღმოაჩინოს.