მიზეზი გასაგებია _ ცდილობ "საზოგადოებრივი ზეწოლის" ორგანიზებას, რომ ის დედა ან ქმარი ან შვილი აიძულო, რომ ისე მოიქცნენ, როგორც შენ გინდა. მარა კონტრაჰენტი შეშაა? რატომ გაქვს იმედი, რომ იქით არ მოგიწყობს საზოგადოებრივ გარჩევას იმისას, რომ სისულელეებს ითხოვ, რომ ტყუიხარ ან აზვიადებ? აა, იმედი გაქვს, რომ მათ საზოგადოების ერიდებათ და შენივე მეთოდებს ვერ გაიმეორებენ? შენ უპოდლებ და ისინი ვერ გიპოდლებენ? რამდენ ხანს?
ხოო, აი ბლოგზე რომ ცრემლები ჩანდეს, მაშინ კიდევ გასაგებია _ შენ გაქვს ცრემლები, კონტრაჰენტს არა (და რატომ?), ამიტომ საზოგადოება შენ მხარეს იქნება.
მოკლედ, ვერ ვიტან მტირალებს _ პირველ რიგში ვინაიდან თავად არ ვფლობ ამ ინსტრუმენტს და არათანაბარ პოზიციაში ვარ მათთან. და თან რა უსამართლობაა, ვერ გავიგე _ რადგან მე ვითმენ და ის არა, ამიტომ ის მართალია?
მაინტერესებს, რა უნდა ქნას "საზოგადოებამ", რომელსაც არ უნდა ოჯახური გარჩევების აუდიტორიად იყენებდნენ.