რა არ იყიდება?

დოდი გუშინ აღფრთოვანებული ყვებოდა, დედამისი როგორ ჩალიჩობს, რომ უშოვოს პროექტი თბილისის მერის არჩევნებში უგულავას პროპაგანდისთვის. გუშინ მასთან ერთად ვხალისობდი. დღეს გამოვფხიზლდი და დავფიქრდი: ხელფასის გულიზა ეს ბავშვები ყველაფერზე თანახმა არიან? თუ არის ზღვარი სადმე?

გოგიმ - პროფესიონალისთვის ყველაფერი გაკეთებადი უნდა იყოსო. თუ მის სხვა ვალდებულებებთან კონფლიქტში არ მოდისო. ხოდა რობოტი ხომ არ ხარ, მოქალაქე ხარ და ფეხზე არ გკიდია, შენი ქალაქის მერი ვინ იქნება. თუ იცი, რომ შენი საქმიანობით რამოდენიმე მოყანყალე ადამიანს მაინც გადმოქაჩავ უგულავასკენ, ამან ხომ უნდა გაგაჩეროს? კი, CV-ს აიკრეფ. მარა სინდისი?