კარგი, ვთქვათ ლიტერატურა არის გამოცდილების ფართო გაზიარების საშუალება (პრინციპში _ ძალიან მნიშვნელოვანი ევოლუციური კომპონენტი!). მარა რატო რაღაც ცხოვრებისეული ისტორიების სახით? ალბათ, უფრო იოლი აღსაქმელი რომ იყოს. მეცნიერული ნაშრომი ან ისტორიული ქრონიკა მოსაწყენია. თან მხატვრული ლიტერატურა/კინო ოყენებს ადამიანის გარდასახვის საშუალებას. ადამიანი კითხვისას თავის თავს წარმოიდგენს მთავარ გმირად. მოყოლილს/ნანახს აღიქვამს, როგორც საკუთარ თავგადასავალს, გამოცდილებას. ალბათ ასე ინფორმაციის გადაცემა უფრო იოლად ხდება. თუმცა იდეოლოგიის თავსმოხვევაც უფრო იოლია.